The Brian Jonestown Massacre, met uiterst rechts zanger Anton Newcombe
Ik heb zojuist de muziekdocu 'DiG!' gekeken, over de vriendschap/ rivaliteit tussen de bands The Brian Jonestown Massacre (BJM) en The Dandy Warhols. (DW)
De filmmakers hebben deze bands gedurende 7 jaar gevolgd, ze begonnen bij het moment dat ze allebei nog geen platencontract hadden en eigenlijk pas net kwamen kijken. Toen was alles nog koek en ei
Naarmate de docu vordert zie je wat er met de bands gebeurt: De Dandys worden steeds populairder, krijgen een platendeal. Anton Newcombe, de zanger van BJM, wil juist origineel blijven en 'een revolutie ontketenen' vanuit de underground scene. Hij verknalt meerdere kansen op een contract en verpest daarmee ook de sfeer in de band.
Op een gegeven moment komen mensen alleen maar BJM kijken om te zien wat er gebeurt: halen ze het einde, wie scheld/ schopt tegen wie... een heleboel concerten lopen uit op grote matpartijen. Bandleden besluiten ter plekke dat ze Antons gedrag spuugzat zijn en gaan van het podium.
Je krijgt een redelijk goed beeld van de excentriciteit van Anton Newcombe: hij vind zichzelf de beste, leeft in zijn eigen wereld, mensen moeten naar hem luisteren en hij roept ook regelmatig iets in de trant van 'Ik ben God'.
Kun je wel begrijpen natuurlijk dat de bandleden dat niet zo tof vinden...
Een van de bandleden zegt dan ook: "Als Anton het kon, zou ie zichzelf klonen. Zodat alle instrumenten worden bespeeld zoals hij het wil".
De vriendschap tussen BJM en TDW verandert in rivaliteit: Anton vind dat Courtney (Taylor, van TDW) alleen maar voor het geld gaat en de komiek uithangt in zijn teksten. Hij probeert vanalles om het de DW moeilijk te maken, maar deze band wordt steeds maar populairder. Het resulteert zelfs in stalkgedrag: hij stuurt de band dozen met lege kogelhulzen en probeert ze op allerlei manieren te provoceren.
Ondertussen raakt Anton steeds verder aan de drugs: hij gebruikte al veel (De grote hit van the Dandy Warhols, Not if you were the last junkie on earth, was als geintje richting hem en BJM bedoelt) maar het wordt steeds erger.
DiG! is een heel intrigerende documentaire om te zien, ook als je beide bands niet kent. Je ziet de neergang en de mislukkingen van de ene band (voornamelijk door het gedrag van Anton) en aan de andere kant de opkomst en het succes van de andere band.
Gaat dat zien!
